Musika zale orori gertatzen zaio diska, melodia edo talde jakin bat momentu konkretu batekin erlazionatzea arrazoi desberdin askorengatik. Ba, gaurkoan aukeratu dudan Vivalaguerra izeneko diska, horietako bat izango litzateke, Standstill talde bartzelonarrarena. Aipatutako fenomenoa gertatzeko arrazoiak asko izan daitezke esan bezala, baina bat beste guztien gainetik altxatzen da, eta hori kalitatea da. Diska batek kalitatea badauka, nahiz eta zure estiloa ez izan edota norberaren talde fetitxea ez izan, zure oroimenean grabatuta geratzeko aukerak nabarmen hazten dira.
Baina, paranoiak alde batera utzita zentra gaitezen musikan, zihurrenik horretarako ari baitzara irakurtzen testua hau. Standstill talde nahiko “berezia” edo pertsonala dela esan genezake. Hasiera batean doinu hardcoretoak lantzen hasi ziren Snapcase mitikoekin Split bat ateratzera heltzeraino. Orain, ordea, doinu alternatibo edo “indie” edo dena-delakoetatik gertuago daude, izaera nahiko markatua duen taldea dela esan dezakegularik. Joera hau, zuzenekoetan ere islatzen da, izan ere, segun eta zein konztertuetan, antzerki talde baten laguntza izaten dute, abestiak antzezteko edo. Musikalki, Vivalaguerra, beraien azken disko hau, ezin esan dezakegu hardcore-kutxukoa denik, nahiz eta noizean behin gitarretan doinu horiekiko zaletasuna igertzen den.
Horrez gain, diska hau erakargarri egiten duen ezaugarri garrantzitsu bat letrak dira. Diskaren izenburu beretik ohar gaitezke tipo hauenak ez direla ohiko letrak, bene benetan ezaugarri funtsezko bat baitira album osoan zehar. Ezin esan dezakegu entzun eta zuzenean asimilatzeko letrak direnik, baina beraien joera poetiko berezi hori benetan interesgarria iruditzen zait, gutxienez arretaz entzutera bultzatzen baitzaituzte, pelikula bateko eszenak deszifratuz ari bazina bezala, esaldi bakoitzaren atzean zer ezkutatzen den jakiteko gogoa sortzen baitzaio entzuleari.
Besterik gabe, taldearen informazio pixkat, bideoklip bat, atera berri duten “Diez años y una zanahoria” izeneko DVD-aren trailerra eta beraien letra batekin uzten zaituztet,eta ohi bezala testuaren hasierako portadan sakatu deskargatzeko.
1,2,3 Sol
Diez años y una zanahoria trailer
La mirada de los mil metros
Es la ocasión ideal
para hablar de verdad
es la ocasión semanal
para hablar de verdad
es la ocasión natural
de evitar que nadie acabe muy maly así saldré más ligero
ya sin miedo
y cogeré aire
un poco de aireestaría muy bien
“hola ¿qué tal? cuanto tiempo”
un abrazo raro y un beso
celos
juegos
Estrategos
ego trip
bailas al espejo
come come carretera
¿dónde vas?
“hola ¿qué tal? ¿cuánto tiempo?”
“muy bien con el grupo y eso”
y un aplauso
¿salimos o no?
¿seguimos o no?vamos a medir cual es,
si es distancia
entre la amistad
y la infinita complicidad
“desconcierto existencial”
Va, no me jodas Fernando
necesito airefirmaremos un 7% para discos tristes
todos dicen que es lo justo
y nadie sabe a costa de quien,
qué, cómo y cuánto todavía ensayamosestaría muy bien
y si vuelves a poner
en un mensaje aquello
¿cómo era?… sí, cielo
yo no soy tu cielo
es más me das miedo
miedo a pensar la boca
de quién me representa
y qué les cuenta
por la noche en los lavabosestaría muy bien.
DISCAZO!!!!!!!!!!