Feeds:
Bidalketak
Iruzkinak

Posts Tagged ‘bakarlaria’

Portishead/Norah Jones

Aspaldian bloga berritu nahian ibili naiz baina bi disken artean zein aukeratu dudatan ibili naiz, ea zein gomendatu erabaki ezinik. Egia esan, beraien artean antz gehiegirik ez duten bi disko dira baina aurretik iada erabili dudan formula bati helduz, ezaugarri komun bati erreparatuko diot blogean biak eskegitzeko aitzaki gisa eta bakoitzak ikus dezala zein zaion erakargarriago.

Norah Jones eta Beth Gibbons bi emakume dira, bi abeslari, jatorri ezberdinak izateaz gain territorio musikal desberdinetan ibili ohi direnak. Lehenak Grammy sari andana du etxean pilatuta eta azken aldian estatu batuetan sortu den abeslaririk ezagunenetakoa da, Jazz kutsuko abesti entzungarri eta ederrak sortzen habilezia berezia duena. Edonork entzun dezakeen musika da berea, delikatua eta zuzena, piano batek gidatutako piezak dira Norah estatubatuarrak errepertorioko gehienak. Musika intimista izan arren, arina da honakoa. Baina entzungarri izateak ez dio kalitaterik kentzen.

Beth Gibbons ,ordea, Portishead talde britainiarreko buru da. Trip-hop generoaren zakuan dagoen taldea da berau, bai, doinu lasai eta ahots goxoekin barrenak astintzen dizkizun elektronikaren sail hortakoa. Beth-ek ahots berezia du, musika hipnotrikoarekin batera garuna masajeatzen dizuten pasarteak sortzeko eratua izan zela dirudiena. Garbi dago hauena ez dela Norah-k hain gustuko dituen pop estrukturak eta buruan geratzen zaizkizun erritmoak lantzea, musika hau sentsazioekin jokatzea gustoko dutenen eskutik datorkigu eta influentzia eta soinu desberdinez lagundurik, benetan soinu propio eta erakargarria izatea lortu dute urteen poderioz.

Bakoitzak ikusiko du zein proposamen iruditzen zaion interesgarriago, Norah-ren musika fresko eta zuzena ala Beth-en intimitate erreflexiboagoa. Hemen lehenengoaren Come Away With Me eta Third diskak jarriko dizkizuet, bakoitzarekin proba dezazuen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MYSPACE NORAH JONES

MYSPACE PORTISHEAD

NORAH JONES – COME AWAY WITH ME

PORTISHEAD – THIRD

 

Read Full Post »

Leonard Cohen nor den mundu guztiak daki gutxi gorabehera, Hallelujah bere abestia tiporik ezjakinenak ere entzun du noizbait (nahiz eta hainbeste bertsio izanda, batzuei ahaztu egiten zaien berea dela) eta orokorrean tipo ezaguna dela esan genezake dudarik gabe. Halere, ez dira hainbeste noizbait bere diskaren bat osorik (utzi errekopilatorioak alde batera) entzun dutenak eta egoera horri buelta emateko bere lehen diska, eta agian entzun dudan onena, komentatzea erabaki dut.

1968-an kaleratutako diska honetan, Leonard jaunak berak idatzitako poemei musika jartzen die, bere ahots grabe karakteristikoaz eta gitarra huts batez lagundurik. Nahiz eta geroan instrumentazio konplexuagoak eta arreglo gehiago sartzen joan den kanadiarra, diska honetan aipatutako bi elementuak bakarrik aurkitzen ditugu, kutsu intimoago  bat ematen dielarik berez ederrak diren bere abestiei. Suzzane edo One of us cannot be wrong abestiak entzuteko bakarrik iada merezi du diska deskargatzeak, nahiz eta abesti guztiek duten entzule zorrotzena ere asetzeko kalitatea.

Oso jende gutxik du tipo honek bezainbeste klase (eta are gutxiagok bere diska bateko azalean eskuan platano batekin ateratzeko ausardia) eta hori onartu behar zaio. Gaur egun, gazte izateari aspaldi utzita oraindik ere kontzertuak ematen dabil, ea aurten berriz pasatzen den hemendik, lehengo urtean ikusi gabe gelditu ondoren… erreza dezagun

DESKARGA

Read Full Post »

Kuriosoa izan daiteke munduko beste lurralde guztientzat estatu bateko artista famatuenak zein izan daitezkeen. Espainian pentsatuz gero, bailaorak, Almodovar,  Alejandro Sanz?, Bisbal?, Bertin Osborne? izan daitezke artista? horiek, Frantziak zinean historia zabala du eta elektronikan adibidez badauzka artista esanguratsuak, Alemanian pentsatzeak gaur egun musikalki Rammstein ekartzen du gogora (historia osoan diska gehien saldu duen talde alemaniarra da) eta Suedian adibidez metal, rock eta hardcore eszena bikaina dago.

Halere, eta datu horiek guztiak aztertuta atera genitzazkeen ondorioak alde batera utzita gaurkoan Islandiari buruz hitzegiteko asmoa daukat,nahiko lurralde bitxi eta exotikoa berez, oraindik ere erakargarriagoa bilakatzen da bere baitan gordetzen dituen artista bikain eta bereziei arreta jarriz gero. Askori  islandian pentsatzeak bi izen ekartzen dizkigu burura (sumendi famatu eta ahoskatuezin hori alde batera utzita): Bjork eta Sigur Ros. Bi izen handi musika alternatiboaren munduan, bakoitzak bide berriak ireki eta musika benetan original eta imitaezina sortzea lortu baitu, errekonozimendu internazionala lortuz.

BJORK

Islandiar artista famatuena dudarik gabe. Eszentrikoa, bitxia, arraroa… izan ohi dira jendeak Björk Guðmundsdóttir andereari esleitu ohi dizkion adjektiboak eta agian arrazoia izan dezakete baina bakarra, bikaina, berritzailea eta ederra ere badira bere musika deskribatzeko askok ahazten dituzten adjektiboak. Boards of Cannada eta antzekoen elektronika lasai eta experimentala, rock-a, pop-a, jazz-a eta beste hainbat estilo uztartzen ditu emakume honek maisuki, nahiz eta bere ahots berezia izan bere musikaren ezaugarririk karakteristikoena argian. Abesti desberdin eta bakarrak sortzeko abilezia sinestezina du, gaur gomendatuko dizuedan Post diskan argi ikus daitekeen bezala.

Post honetan It´s oh, so quiet, hyper-ballad, I miss you, the modern things, headphones… abesti haundiak aurki daitezke, egia esan abesti guztiak dira bikainak diska bezalaxe. Gainera, letrak sinple eta ederrak dira, musikarekin oso ondo datozenak. Diskazo biribila, prejuizioak alde batera utziz gero flipatzeraino gozagarria.

MYSPACE

DESKARGA

SIGUR ROS

Baliteke askorentzat izen hau aurrekoa baina ezezagunagoa sortatzea baina egiten duten musika estiloko talde ospetsu, errespetatu eta onenetakoa da inongo dudarik gabe. Post-rock generoaren baitan kokatu ohi ditu askok, gauza logikoa beraien musika minimalista eta atmosferikoa kontuan izanda, baina batzuetan gertatzen den bezala, etiketa txikia geratzen zaie eta talde definiezin horien zakuan sartu beharreko kasu bat dugu Sigur Ros-ena.

Musika lasaia eta ederra da talde honek sortzen duena, bibolin eta kitarra ambientalek islandiar hutsean kantatzen duen Jonsi abeslariaren (bakarkako diska berria aurkeztu berri duena) ahotsa laguntzen dutelarik. Atmosfera sinestezinak sortzeko gai dira, argazki eta bideoetan transmititu nahi duten inozentzia eta naturaltasuna ezin hobeki islatzen dutelarik beraien abestietan.

Takk (eskerrik asko islandiarrez) diska gomendatuko dizuet gaur, Glosoli, Hoppipolla edo Milano bezalako abesti ezin ederragoak dituena bere barnean. Benetan diska berezi eta gomendagarria, kaskoak jarrita entzuteko aproposa.

DESKARGA

MYSPACE

Azkenik, nere supertxapa honi amaiera emateko, bi bideo jarriko dizkizuet, izan ere aipatutako bi taldeek bideoak asko lantzen dituzte: Bjork-ek Michel Gondry bezalako zuzendariekin lan egiten du eta Sigur Ros-ek sekulako bideotzarrak egiten ditu. Hona hemen bi adibide: It´s oh, so quiet zinematografikoa  (ikusi bjorken bideoak youtuben, denak dira bikainak) eta Glosoli-ren bideo handia.


PD ortografianazientzat: Bjork-ek o-an dieresis bat du eta Sigur Ros-ek tilde bat o-an ere baina virus puta bat daukat eta ezin ditut jarri

Hurrengo transmisiorarte!

Read Full Post »

Charlotte Gainsbourg

Apa gaztek, gaurkoan blogaren tematika pixka bat zabaltzeko asmotan musika ez ezik, zinea ere biltzen duen sarrera batekin natorkizue,  Charlotte Gainsbourg frantziar aktoresa ardatz harturik.

Charlotte Serge Gainsbourg mitikoaren alaba da (Je t’aime… moi non plus abestiaren sortzailea, bai erdi-pornoa den abesti hori) eta bere aktoresa lanagatik ezagunagoa den arren, diskoak ere kaleratzen ditu, aurtengo IRM izenekoa adibidez. Bertan abesti ederrak aurki daitezke, eta lasai, ez da nere frikada bat, irratietan egunero agertzeko moduko abestiak dira (oker ez banago diskako abesti bat telebistako iragarki batean agertzen da). Benetan diska gomendagarria iruditzen zait, anitza eta entzungarria. Kuriositatearekin geratu bazarete, jaitsi diska beheko estekatik eta oraindik ez bazaituztet konbentzitu ea, feelthenoisemag horrirako egindako kritikak gehiago motibatzen zaituzten.

DESKARGA

MYSPACE

Dama honen lan zinematografikoari dagokionez, bi pelikula gomendatuko ditut, guztiz tematika desberdinekoak hori bai. La Ciencia del Sueño eta Anticristo. Egia esan bi pelikula hauek dira aktoresa hau azken aldian gorenera eraman dutenak (21 gramos-en adibidez papel bat ere bazuen arren) eta guztiz estilo desberdina duten bi zuzendariren eskutik datoz: Michel Gondry imaginazioz betea eta Lars Von Trieeeeer klasifikaezina.

Lehena, Gondry faktoriako komedia erromantiko haundia da, gizon doilor eta ankerrena unkitzeko modukoa. Baina lasai, ez gara 13 urteko neskatoak maite dituzten pelikula kursi batez hari, Charlotte Gainsbourg-etaz hari gara, ez Sandra Bullock-etaz. Guztiz gomendagarria, jaitsi ezazue, nahiz eta gero nahi baduzue lagunei ukatu komedia erromantiko bat gustatu zaizuela.

Bigarrena guztiz desberdina da, zuzendari daniarra minimoki ezagutzen duenak suposatuko duen bezala. Eromenaren islapen garbi bat azaltzen du pelikulak, eszena gogor eta agian krudelak izan daitezkeenekin. Polemika sortu zuen estreinaldian, nola ez, eta askorentzat kaka borobila den moduan, askorentzan maisulana da. Bakoitzak esango du zer iruditzen zaion, nik bizitzan ikusi dudan pelikularik impaktanteenetakoa dela esan dezaket dudarik gabe. Gomendatuta geratzen da.

Pelikulak jaisten denok dakigu, beraz ez naiz interneten bilatzen hasiko hemen estekak jartzeko, sentitzen dut ;). Ah eta hori bai, hurrengo transmisioan zarata pixkatekin etortzea espero dut, azken aldian akzesibleegi nabil eta hori onartezina da.

Hurrengo transmisiorarte

Read Full Post »

Azken aldian berri triste dexente ari gara izaten musikaren munduan, disken argitarapenak alde batera utziz. Hona hemen, azken aldian utzi gaituzten hainbat musikariren lan batzuk deskargatzeko, merezitako homenaldi xume gixa.

THESE ARMS ARE SNAKES (2002-2010)

Aste honetako berri benetan tristea. Beraien musika hardcore ero eta tekniko bezela kalifika genezakeen, benetan interesgarri eta bakarra. Botch talde mitiko eta handien errautsetatik sortuak, orain ez zaigu berriz beste talde berriren bat sortuko dela deseatzea besterik geratzen. Zuzenean ikusi zituenak badaki nolako piztiak ziren eta plazer hori izan ez zuenak beti izango ditu diskak, 2008-ko Tail Swallower and Dove diska bikaina adibidez, beraien entzungarri eta agian onena.

MYSPACE

DESKARGA

VIC CHESNUTT (1964- 2009) RIP

Egia esan, orain gutxi arte eneukan inolako berririk kanadiar honetaz. Baina bere heriotzak jakinmina sortu zuen nigan, batez ere Constellation Records (blog honetan aipatutako Do Make Say Think edo Godspeed You! Black Emperor bezelako taldeak batzen dituena) zigilupean argitaratu zituela bere lanak ikusita. Musika melankoliko eta intimista, bakarlari honek abesti interesgarriak aurkezten dizkigu gomendatuko dizuedan North Star Deserter honetan, arreta pixka bat merezi duen album bat delarik.

MYSPACE

DESKARGA

MULETRAIN (2003-2009)

Nahiz eta 6 urtez gogor lanean zihoazen iada, ez zen lehengo urterarte iritsi nire belarrietara madrildar hauen musika. Punk-rock eta Hardcore melodiatsuz beteriko abesti sorta benetan paregabea eskaini ziguten lehengo urtean Crashbeat diskoan, lehengo urteko espainiar diskarik interesgarrienetako bat delarik dudarik gabe. Ezin izango dugu beraien soinu zuzen eta energetikoaz berriz gozatu eta ezta beraien zuzeneko bortitzez ere. Fucked up edo The Bronx taldeen zale ororentzat derrigorrez jaitsi beharrezkoa.

MYSPACE

DESKARGA

Read Full Post »

Irla Izan

Blogean izan dudan ausentzia luzea justifikatzeko oraintxe bertan Isis, Muse edo Azaroa ero honetan egon diren kontzertu haundietakoren bati buruzko kronika bat egiten egon beharko nuke agian, baina egia esan, ez daukat horretarako batere gogorik eta oraindik soldata bat ez dudanez jasotzen hau egiteagatik besterik gabe paso egingo dut eta beste zerbaiti ekin. Nota bezala esan aipatutako bi taldeak benetan handiak direla bai estudioan eta bai zuzenean. Baina ez dut uste inorri ezer berririk aurkituarazi diodanik afirmazio horrekin.

Azaroan, ordea, beste kontzertu “xumeago”ren bat ere izan dugu inguruan, Anari azkoitiarrarena adibidez. Aurtengo bertako diska honenetako bat aurkezteko aukeratu zuen bilboko kafe antzokia bete beterik zegoen hilaren hasieran eskeini zuen kontzertan. Bertan, Euskal Herriko kantaririk pertsonal eta zergatik ez, onenetakoa denak, zur eta lur utzi zuen entzuledia bere abesti ederrekin. Bere lana benetan ongi betetzen duen talde batez lagundurik eta Txap handiaren kolaborazio berezia ahaztu gabe, “Irla Izan” bere diska berriko abesti bikainek guztiz konbentzitu zuten baita entzule zorrotzena ere.

Amaitzeko, aipatu Mursego eibartarraren aktuazioa, bitxi eta kuriosotzat kalifika genezakeena. Besterik gabe, hemen uzten dizuet Anariren diska (bene, benetan merezi duena) eta bere ezaugarri interesgarrienetakoak diren bere letra karakteristiko horietako bat.

Myspace

Deskarga

HARRIAK

Nik besoa eskaini

zuk eskua hartu.

Hala ere, beldurrik ez didazula diozu.

Zeru beltzetik elur zuria ari du,

bakoitzak murrua bere erara egiten du.

Harri pila bat dut zain ohean

utzidazu gaur gordetzen zurean.

Badira gau ilunean baino

ikusten ez diren hainbat gauza.

Beldurrak eta arrainak

hil arte hazi eta hazi eta hazi.

Behin zubi oso bat jan nuen

lehenengo harritik azkenera

hainbeste nahi nuenera

ez joateko. ? ?

arrain bat oparituko dizut nola hazten den ulertzeko zenbat ur behar duen arnasteko, zenbat ur bitzitzeko, harri pila bat dugu metatua begien atzeko aldean: zubiak, murruak, bideak, etxeak, harriak finean, gorputzak, galderak, begiak, hitzak, giltzak eta oheak, Diogenesen sindrome emozional batek jota bezala, amets zaharrak ereiten ditugu gorputz berri eta emankorretan, nor garen ahaztu arte opaltzen besteen hankarteetan, besarka nazazu gogor iztarrekin hegan ez ateratzeko, zure barruraino sartu nahi dut benetan nor zaren ikusteko, beldur bat oparituko dizut nola hazten den ulertzeko, zenbat zu behar duen arnasteko, zenbat ni bizitzeko

Read Full Post »